Toelichting:
Ik vind dat kunst voor zichzelf moet spreken, niets meer en niets minder. Of zoals schrijver Karel van het Reve ooit zei: "Over Kunst moet je niet praten".
Soms wordt me gevraagd ‘wat is eigenlijk je visie?’ Ik antwoord dan graag gekscherend dat ik er geen heb of liever gezegd dat ik via mijn kunst niets anders wil uitdragen dan datgene wat je ziet.
Of anders gezegd, datgene wat ik van mijn grote idolen Andy Warhol en de onlangs overleden David Hockney (Bradford, 9 juli 1937 – londen, 11 juni 2026) heb geleerd.

Zij hebben de Kunst ontdaan van haar grootheidswaan en het elitaire en teruggebracht tot wat het eigenlijk is, namelijk een (massa) communicatiemiddel dat zich bedient van beelden. 
Daarmee reclamebeelden verheffend tot Kunst en Kunst tot ‘massa medium’. Eveneens het hoofdthema in het werk van Rob Scholte.
Maar toch, als het perse moet:
Zou ik mijn werk omschrijven als een neerslag van fragmenten uit mijn dagelijks leven.
Invallen, dromen, fascinaties, verwondering, verbazing, angsten, boosheid, blijdschap, liefde, schoonheid, erotiek, veelal met een knipoog.
Met de blik van de de outsider een kind.. Kortom 'Tranches de la vie', fragmenten van mijn leven.